30.9.12

Home » Seketika cuma..

Seketika cuma..

Bismillahirahmanirahim...


Tuhan menemukan kita,
Mungkin kerana dua perkara yang berbeza,
Mungkin untuk selamanya,
Atau hanya buat sementara.
Untuk mengajar kita tentang suatu rasa,
Yang tak akan bisa dijumpa di mana-mana.

Hilang.
Aku mahu jauh dari orang,
yang terang-terang bisa buat aku rebah,
Aku jatuh, aku punah tanpa bosan.
Sejauh mana aku terbang,
sedekat itu, manusia mula mendatang,
dengan sejuta rasa tidak senang,
Salahnya aku apa?
Mengharapkan sesuatu tanpa undang?
Menyukai tanpa satu balasan?
Diam!

Aku bukan patung kecil dalam ruang kotak muzik,
yang hanya bisa menghibur kala dibuka,
yang hanya bisa menari tika dipaksa.
Oh, kau lupa?
Aku manusia, ada sekeping daging hati.
Persis kau.
Sama.

Suatu masa,
Kalau aku punya dendam,
Jangan cari aku,
Bila masa, balasan itu terkena tepat di muka mu.
Itu bukan urusan aku,
Urusan Tuhan aku, yang sentiasa ingatkan aku,
Karma itu wujud.
Cuma dimana, pada siapa dan kenapa,
DIA pilih kamu.

* Tuhan, aku mohon. Dendam aku cuma debu.